Papier, druk, 4,5 x 3,3 cm, nr inw. MOK(CH) 13
Etykieta z inskrypcją w j. niem.: „JODFEDER […] Alte Salvator Apotheke, Wien, I., Kärntnerstrasse 16” pozwala powiązać przedmiot z konkretnym miejscem w Wiedniu. Przy jednej z najbardziej reprezentacyjnych ulic miasta znajdowała się Alte Salvator Apotheke. W jej ofercie znajdowała się zapewne nalewka jodowa do opatrywania drobnych ran, odnosząca się do etykiety.
Na tę samą ulicę wychodziła tylna elewacja słynnego hotelu Meissl & Schadn. Reprezentacyjny budynek powstał w latach 1894–1896 według projektu architekta Karla Hofmeiera. W zbiorach Muzeum Wiednia znajduje się fotografia budynku z ok. 1900 r., w dolnej kondygnacji widzimy aptekę.
Historia apteki sięga XVI w. Jej ostatnim przedwojennym właścicielem był dr Otto Lustig (1899–1971, farmaceuta). Wraz z Anschlussem Austrii rozpoczęły się prześladowania ludności żydowskiej, dr Lustig został zmuszony przez nowe władze do zrzeczenia się koncesji. W 1939 r. opuścił terytorium III Rzeszy i wyemigrował do USA.
Dokładnie 2 listopada 1941 r. blisko 1000 Żydów z Wiednia deportowano do getta w Łodzi. Był to ostatni z pięciu transportów. Zostali zakwaterowani w dwóch miejscach: przy ul. Brzezińskiej 41 i ul. Franciszkańskiej 31 (kino „Bajka”). Większość Wiedeńczyków została wywieziona do obozu Kulmhof w maju 1942 r.
