metal, wybicie, wym. 6,5 x 2 cm, nr inw. MOK(CH) 1172, jama 4
Dawid Anszulowski, przed 1 września 1939 r. najprawdopodobniej mieszkaniec Osięcin lub Nieszawy. Źródła dotyczące społeczności żydowskiej Osięcin wymieniają Dawida jako brata Icchaka i Meira Anszulowskich.
Był żołnierzem, brał udział w wojnie obronnej Polski. Pojmany w niewolę niemiecką, jeniec Stalagu II A Neubrandenburg (Meklemburgia, Niemcy) o numerze 11876. Potwierdza to zachowany w zbiorach Muzeum w Chełmnie nieśmiertelnik.
Dnia 1 marca 1940 r. przeniesiony do Stalagu II D Stargard (prowincja Pomorze, Prusy). Był to jeden z największych niemieckich obozów jenieckich dla szeregowych i podoficerów podlegający II Okręgowi Wojskowemu (Wehrkreis II). Jeńców żydowskich poddawano tam szczególnie surowej dyscyplinie i przymusowej pracy.
Dawid Anszulowski, ur. w 1917 r., z miasta Osięciny, figuruje w dostępnej dokumentacji niemieckiej firmy budowlanej Hochtief Gesellschaft für Hoch- und Tiefbauten m.b.H.: 1) zestawienie płacowe za żydowskich robotników przymusowych wg gmin tzw. Kraju Warty, za okres od 1 do 31 lipca, 2) „Imienny wykaz 10 zatrudnionych u nas Żydów” z grudnia 1942 r. dla Reichsbahn-Lager Hohensalza (Inowrocław), 3) informacja, że z dn. 29 lipca 1943 r. nastąpi „zwolnienie” wszystkich zatrudnionych żydowskich robotników i skierowanie ich do dalszej pracy w firmie budowlanej Lautrich-Litzmannstadt-Baustelle Hohensalza, ponieważ działalność zakładu z końcem lipca 1943 r. ulega likwidacji; wszystkie dokumenty wystawiono w Gdańsku. W lipcu 1943 r. inż. Rudolf Lautrich informował zarząd getta w Łodzi, że na jego budowie pracuje 211 Żydów – 54 mężczyzn i 157 kobiet. Opisuje ich jako skrajnie wyniszczonych; pisze m.in.: że wielu nie ma już bielizny ani butów, a ubrania dosłownie rozpadają się na ciele.
Nie wiemy jak dokładnie potoczyły się jego losy podczas okupacji. Dawid ocalał z Zagłady. Po wojnie zarejestrował się w jednym z komitetów żydowskich w Polsce. Wyemigrował do Izraela.
Nieśmiertelnik zachowany jest we fragmencie, być może stanowił rodzinną pamiątkę po Dawidzie. Znajduje się w jednej z gablot na stałej wystawie historycznej w Muzeum w Chełmnie.
